Karfe A Wuta

ruwa mai zafi, sai dai tsakaninta da su ido, sam ba ta jin yarensu, su ma ba sa jin nata.

Suka daina damuwa da sai sun san wacece, kawai suka cigaba da hidima da chubaɗo, ta zauna cigaba da jiran Bashir, tana tunanin ko wani abin ne ya tsare shi, ta dawo ta fara jin tsoro ko ya mutu ne a hanya ba ta sani ba, gashi ba ta da kuɗin mota, ba ma ta san hanya ba, balle ta koma gida.

Ita kanta ta ƙi lafiya, ga damuwa ga kewar gida ga raino, ba ta san kan abubuwa ba, ga jijjigar da ta yi, ta taɓa mata ƙwaƙwalwa.

Kusan duk sati sai an kai yaran nan asibiti, saboda yanayin jikinsu, mussaman ta farkon, duk zuwan matan nan ba sa gane su, sai ta wajen kukansu, ɗayar ba ta da kuzari sosai, amma ita chubaɗo tana kallon abinta take banbance su, ta san wadda ta fara haifa.

Sai dai da daddare ta kan ɓuya tayi kuka, dan har da wata dattijuwa, da take tayata kwana, tana tayata kula da jariran.

A haka tayi arba'in, a danginta dana Bashir babu wanda ya sani, shi ma kuma a can, matansa babu wadda ta kuma yi masa zancenta, maƙwabta idan sun tambayi matan gidan ina chubaɗo sai su ce musu ta tafi gida haihuwa.

Wani mutum ne ya buga ƙofa tare da yin sallama, chubaɗo ta zabura, ta san duk yadda aka yi mai sallamar muslmi ne, ta zari hijjabi ta fita, ta tarar wani abokinsa ne, Tahir, suka gaisa, ya ce "Ya aka yi na ganki a nan? Jiya na haɗu da Bashir, an mayar da shi jigawa har ya cigaba da aiki, kuma na zo nan, na tarar da ke, ke me ki ke yi a nan, gidan nan aka bani, nima nan aka dawo da ni aiki, zan duba abun da babu na gyara"

Cikin damuwa ta ce "Au dama yana nan lafiya?"

Ya ce "Eh mana, jiya muna tare da shi a jigawa ma"

Cikin sanyin jiki ta ce "Dan Allah idan ka koma ka ce ya zo ya tafi da ni, na haihu bani da lafiya"

Ya ce "Innalillahi wa Innalillahi raji'un, meyake damun Bashir ne?" Ya shiga ya ga yaran yayi musu addu'a, a haka har suka yi magana da ɗaya daga cikin matan da suke taimaka mata.

Cikin takaici, ya ɗauki kuɗi mai yawa ya bata, yayi wa mutanen godiya, ya ce a ranar zai juya, ya je ya samu Bashir, ya ji dalilin sa na aikata wannan rashin mutunci.

Sai dai kana naka Allah ya na nasa, a hanya yayi haɗari ya mutu.

Jin shiru, har sati biyu, chubaɗo ta tattara yaranta, ta bar garin ba tare da masu kula da ita sun sani ba, ita tana fama da rashin lafiya yaran ma haka, da kurmanci da kwatance, aka kaita tasha, ta din ga cewa Taraba jalingo, aka sakata a mota, ta bayar da kuɗin, a cikin wanda abokin Bashir Tahir ya bata.

A galabice ta ƙarasa rigar su, dare ya riga ya yi, tun daga titi da ƙafa har cikin riga, ga yara, suna ta numfashi da kyar, ita ma sai haki take yi ta ƙarasa.
Ta je ta tarar da gidansu babu kowa a ciki, ta buɗe ɗakin maitama ta kutsa ciki, ɗakin duk ƙura, haka ta baje yaran suka kwana a ciki, sai wayar gari mutanen garin suka yi suka ga chubaɗo da yara.

Ta tambayi ina dadarta, aka ce mata ta mutu, ruwa ne ya tafi da ita, sun je kai amarya ɗaya rigar maƙwabtan su.

Ta ƙara kiɗimewa, halin da take ciki ya ƙara ta'azzara, jikinta ya ƙara rikicewa.

Ga yara babu lafiya, kamar almajira, haka ta cigaba da rayuwa a gidan itakaiɗai, sai dai a shanunsu, da suke wurin baban su bello, ɗan uwan baffa, ana bata madara, idan sun yi tuwo suna bata ko kunu.
Ba yadda ba su yi da ita ba, suka tambayeta yaya ina auren ba, ta dawo riga ta zauna, amma taƙi faɗa.

Yan garin suka din ga zunɗenta, wai kwaɗayi ne da zunubin Jibo, duk ya janyo mata.

Yara maimakon su din ga girma, sai suka din ga yanƙwanewa, duk suka lalace kamar yaran aljanu, gashi wasu lokutan tayi ta shirme, ba ta iya gane meyake faruwa saboda jijjigar da tayi, gashi kullum cikin haki take, ga jego kuma babu cikakkiyar kulawa. Yara kuwa kullum cikin amai da gudawa suke, da tari da sarƙewar numfashi, sai dai a basu jiƙe-jiƙe da hayaƙi, aikuwa suka ci-gaba da tsula gudawa ba ƙaƙƙautawa.

Sai da suka yi wata biyar, kwatsam Allah ya kawo maitama garin, dan shi kansa bai san da mutuwar ramata ba, sayayya yayi ya zo ya gaisheta, dan duk da baffa ya rasu, ba zai manta da alkhairi da kuma hidimar da tayi da chubaɗo ba. Ya shafe watanni baya ƙasar, an tura su yaƙi can libiya, dan matansa ma sun fara tunanin ko an kashe shi a can, shiyasa bai samu ya je yaga chubaɗo ba, fatansa dama daga nan jalingo ya kwana biyu ya tafi Bauchi ya ga Chubaɗo.

Sai dai abin da ya tarar ya ɗaga masa hankali, mairamu ta koma baƙa, da ta ganshi ma sai da ta ɗan yi shiru sannan ta tuna shi.

"Mairamu shi Bashir ɗin ne ya turo ki riga ki zo ki yi jego?" Ta girgiza masa kai.

"Ki yi mini bayanin, menene ya faru, kan na zane ki"

Cikin rawar murya, ta gaya masa komai tiryan-tiryan, ba ƙaramin mamaki ne ya kama shi ba, abin kamar almara ya din ga tunanin anya Bashir yana hayyacinsa.

Ya ɗauketa da yaran ya nemi a garin wata ta raka su asibiti, dan ya san za a kwantar da su, amma aka rasa mai yadda, ya ɗauke su zuwa asibiti, sai dai kwananta biyu a asibitin, aka tura su Gombe, saboda zuciyarta ta taɓu, tun lokacin tana da ciki.

Ya sha faɗa sosai a wurin ma'aikatan lafiyan, suka din ga cewa a haka kamar yana da ilimi amma yayi wannan shirmen, aka yi sake tamowa ta kama yara ƙanana, ita kanta uwar yunwa ce a jikinta, ga complication na jijjiga da suka gano, bayan sun yi mata tambayoyi, ga kuma zuciya ta taɓu.

Shi dai bai ce komai ba, aka basu kwanciya.

Shi ne yake kwana da chubaɗo, da taimakon nurses yake kula da ita, suka ce lallai ya samo mata mace, jinya dole sai da mace.

Ya rasa yadda zai yi, ya koma garin da ya fara karatu, su sun samu cigaba sosai, ya ce a samo masa wadda zata yi masa jiyyar ƙanwarsa ya biyata, aka samu wata 'yar dagaci, da aurenta ya mutu mai suna magajiya, ta ce ita ko kyauta za ta yi, ba ta manta ɗawainiyar da ya din ga yi da mahaifinsu ba.

A haka ya daddafa, ya koma can gidansa, ya sanar da matansa abin da yake faruwa, Allah ya sauwwaƙe kawai suka yi masa, ba tare da wata tayi karar bin sa ta duba mairamu ba.

Ya ɗaukko babban ɗansa Nasir, ya taho da shi,  ya zo ya duba mairamu, da jariranta, da suka yi masa kyau a ido duk da ba su da lafiya.

Abu yaƙi ci yaƙi cinyewa, ɗayar kamar ba zata yi rai ba, ga shi chubaɗo na fama da kanta, ga rainon yara marasa lafiya. Suka wayi gari ɗaya ko numfashi ba ta iya yi, aka saka mata oxygen, ƙarin ruwa sai da aka aske mata gashin kanta, sannan aka saka, jininta ma da za'yi gwaji, ta mararta aka samu jinin.
Aka bawa maitama ɗayar aka ce ya kaita wani asibiti, ita ma a saka mata oxygen nan space ya ƙare, ita ma kuma tana buƙata.

Yana tafe a mota, baƙin ciki da takaicin abin da bashir yayi masa ya hana shi sukuni, kamar ya jefa yarinyar ta taga, gaba ɗaya ya ji haushin yaran yake ji, ya din ga dana sanin rashin jin maganar baffa.

Kawai zuciya ta ɗebe shi, ya canza akalar motarsa, ya nufi Bauchi.

Yana tafe a hanya, yarinyar babu kuka, babu komai, sai shan hannunta da take yi, duk da tana ta haki. Bai manta ba haka uwar ma aka yi ta fama da tana jaririya, amma aka ƙi kaita Asibiti. Yana tuƙi yana yi yana kallonta, tayi bacci ta tashi, ta sha hannunta, ko uffan sai da ya tsaya ya sai ruwa ya bata.

Saboda tsabar masifa da wahala, yaran da ya kai su fara zama, amma suna kwance duk yunwa da zawo ya cinye su. Ya ja tsaki a fili.

Har ƙofar gidan ya isa, cikin matsananciyar sa'a, da ya aika aka yi masa sallama da Bashir ya ga ya fito yana gari, sai da ya ga maitama, sannan ya tuna da wata halitta wai ita mairamu.

"Ka bani kunya ka bani mamaki Bashir, meye ribar abin da ka aikata ka wulaƙanta mini 'yar uwa, ka tozarta ta? ta haihu a wulaƙance, ka ci amanata, amma na bar ka da Allah, ga wannan nan, ita ce mai alamar zata rayu shima wataƙila, yar ka ce na kawo maka, yar uwata ba zata mutu tana yi maka wahala kana gefe ba, kana tsula rashin mutunci.
Kuma, ka gaya mini menene matsayar aurenku a yanzu? Tun da ta ce baka saketa ba"

Bashir ya kalli maitama, ya kalli yarinyar da take ta bacci, ya ce "Na saki mairamu, Saki ɗaya Allah ya haɗa kowa da rabonsa, 'ya ta kuma na karɓa Allah ya raya mini"

Cikin tashin hankali ya kalli Bashir ya ce "Ka saketa, ba sakin ne ya bani haushi ba, amma laifin me tayi maka?" Bashir ya girgiza kai alamar babu.

Maitama ya haɗiye yawu mai matuƙar zafi da ɗaci, ya so ya sanar masa yaran biyu ne, amma sai ya kasa saboda tsananin mamaki. Kuma ya san wadda ya baro, wannan yarinyar kafin ya koma ta rasu, saboda ta galabaita da yawa, dan haka ya ga babu amfani gaya masa, ya ce "Na gode Bashir da wannan tukuici, ya taka ce dama, an bar maka halak malak, zan nesan ta ka da mairamu nesantawa ta har abada, kuma in sha Allah duk wani sukuni da nutsuwa da ake samu da walwala a sanadin aure ba zaka same shi ba, kai da Allah da ni da zuriyarmu ba zaka sake ganin ire-iren mu ba, in sha Allah zamu ƙaddara babu wata alaƙa, ko wani abu da ya jiɓanceka a rayuwarmu" A hankli yarinyar ta buɗe idanunta, ta ƙura wa maitama, sai kuma ta wangale masa dadashinta tana dariya, tare da jan numfashin ta da kyar.

Maitama ya juya ya nufi motarsa, yana jin tamkar ya fasa ihu, Bashir kuwa ji yayi sakin mairamu kamar ya saukewa kansa wani nauyi ne, ya shiga da yarinyar gida, cike da ƙaunarta.

Bashir yana tafe a mota, kawai tausayin mairamu ya lulluɓe shi, sai kuma ya din ga tunanin da ya sani, bai ɗauki yarinyar nan ya bashi ba, ita menene laifinta, dariyar nan da ta yi masa, sai ta tsaye masa a ƙirjinsa, ya kasa mantawa, ganin ita ma a galabaicen take, ya sanya ya din ga addu'a Allah ya sa yarinyar ta mutu, dukkansu ma su mutu kowa ya rasa, shikenan babu sauran alaƙa a tsakanin sa da Bashir.

Yana komawa da daddare, aka din ga tambayarsa ina Husna take, ya jikinta, dan dama Hassana da hussaina kawai ake ce musu, a asibitin, ta ce ba ta san sunan su ba. Dan ita wannan yaran kawai take cewa, kasancewar su yaran fari.

Mairamu na kan gado na fama da ƙarin jini, ta ji nurses na tambayar "Ya jikin haussaina"

Mairamu ta ce "A'a, ba ita ba ce, babbar ce ya tafi da ita, ƙaramar tana nan"

"Allah ya yi mata rasuwa a hanya, har an binneta ma, shiyasa ban dawo da wuri ba"

Duk da ƙirjinta ya buga da ƙarfi, amma ta dake, a matsayin ta na bafulatana, bai kamata ta nuna damuwa a kan ɗan fari ba.

Maitama ya sha mamaki, da ya ga jaririyar da ya bari ta fara farfaɗowa, bai taɓa tunanin zata ƙara mintuna talatin ba ta mutu ba. Da an tambayi ranar da aka haife su, nawa ga wata, sai mairamu ta ce ba ta sani ba, ita dai ta san ranar arfa ne.

Maitama ya tambayeta, ainihin sunan da za a saka wa jaririyar.

Ta ce duk sunan da ya saka shikenan, kasancewar yana son sunan Nabila, sai ya saka mata Nabila, ya ce "Tun da ranar arfa aka haife ta bari mu saka mata sunan 'yan gayu, arfa"

Tsananin tausayin Nabila da wahalar da ta sha, ya sanya ya fara yi mata wata irin soyayya, da fari ba dan tafi jigata ba, ya so ace ya haɗa har ita ya kai wa uban su, shi ya kula da ƙanwarsa, tun da ba shi da mutunci, amma idan ya tuna yadda yarinyar da ya baro, ta kalleshi har da ƙarfin hali dariya, sai ya ji babu daɗi a ransa.

Hutunsa ya riga ya ƙare, dan haka ya ɗauki chubaɗo, ya tafi da su illori, in da yake aiki a lokacin.

Ya mayar da ita asibitin sojoji, sai dai ya lura da yadda idan chubaɗo ta zauna take yawan shiru, ta saka damuwa a ranta sosai.

Cikin kulawa ya ce "Mairamu, ke da ake fatan ki samu lafiya, menene kuma na tunani da saka damuwa a rau?"

Ta ce "Bakomai, yarinyar nan har ta mutu, babanta bai taɓa ganinta ba, ina ga ko shi ma mutuwa yayi ba a sani ba" duk tsananin kunya irin ta ta, hakan ya tabattar masa da damuwar rashin 'yar ta ne da kewar mijinta yake damunta, haka yayi ta rarrashinta, ƙasan zuciyarsa yana jin, ba zai iya yafe wa Bashir ba.

Aka sallame su, suka koma gida, baba magajiya ke yi wa arfa komai, da taimakon Nasir, da kullum yana liƙe da arfa, yana raino.

Sai a lokacin ya yi wa Nabila hakika, sai dai an hana mairamu cin jan nama a lokacin.
Yayi mata suturu, ya yi wa Nabila kayan sakawa masu kyau na zamani.

Sai da babar Nasir ta magantu a kan "Wai dan Allah ina uban yarinyar nan, da ka ke ta wahala, tun da ka dawo da su, bai zo ya duba ta ba, ai hakkinsa ne"

Ya bata amsa da ba ta da uba, ni ne uban.

Can Bauchi kuwa, Bashir matansa sai ganinsa suka yi da jaririya, suka tambaye shi wannan ƙarmasashiyar 'yar fa a ina ya samo ta.

"'yar wurin waccan yarinyar ce, yanzu yayanta ya kawo mini ita, dan ya tura mini takaici, ni nama manta da ita gaba ɗaya, na karɓi kayata ina son abata".

"To kai ya zaka yi da jaririya, saboda rashin mutunci da zalunci, sai a ɗaukko wannan yar mitsitsiyar yarinyar, duk a tsotse ta kusa mutuwa a kawo maka, kai amma mairamu azzaluma ce, kalli ƙashin haƙarƙarin yarinyar, kamar fara sai uban fari da gashi kamar horo".

Ya sake gyara ta a cikin zani, ya kalli Zakiyya ya ce "Zakiyya, ko ke zaki shayar da ita, tun da kin ga shayarwa ki ke yi"

Ta buga tsalle ta ce "Wallahi ba zata ba wa 'yar mayu nononta ba, wannan yarinyar abar tsoro, ta tsotse mini jini a banza, wallahi ba zan bayar ba"

Uwargidan ta ce "Dama ni ban haihu kwanan nan ba, dan haka bani da abun bata, ban da jakanci irin na mutumin daji, kawai ku wofantar da jaririya haka, Allah wadaran naka ya lalace"

Ƙarshe sai azare ya koma, aka kaita Asibiti, aka lalubi mai shayarwa a dangi, sai dai danginsa ba ƙaramin zagi suka yi wa su chubaɗo ba, bayan da ya gaya musu rabuwa suka yi aka dawo da yarinyar.
Wadda ta karɓi 'yar ta ce 'Kai kuwa basiru, me yarinyar nan tayi maka, ka saketa? Duk haƙurinta da biyayyarta" yayi shiru, dan shi kansa ba shi da amsar tambayar da ta yi masa.

Illori, arfa ta murmure tsaf, idan maitama yana yi mata wasa, yayi ta ce mata gawa taƙi rami, chubaɗo ta gaji, ta ce wa magajiya, dan Allah ta ce wa hammanta, ko za aje a duba ko baban yaran mutuwa yayi, ko wani abin ne ya same shi.

Da ta gaya masa, sai ce mata yayi babu buƙatar hakan, dan ba zai iya kallon mairamu, ya bata saƙon sakin da Bashir yayi mata ba.

Har Arfa tayi watanni tara, mairamu na jinya, matan maitama suka ɗora mata tsana, baya ta tasu sam, komai chubaɗo komai ita, magajiya kuwa ta ji daɗin zama, ta zauna tare da su, ta ci-gaba da rainon Nabila cikin soyayya da ƙauna.

Dare ɗaya chubaɗo ta tashi numfashi ya sarƙe, suka ɗiba suka yi asibiti, kwananta biyu a asibiti ta daina magana, ta kasa tashi.

Hankalin maitama ya ƙi kwanciya, ya rasa abin da yake yi masa daɗi, ya rikice ya kasa zaune ya kasa tsaye.

Kwana na biyar, ya zo dubata, ta buɗe idonta, ta kalle shi, ta miƙa masa hannu, ya kama hannun nata, ya durƙusa a gaban ta, ta ce "Nabila" karon farko da ta kira sunanta.
Sai kuma ta sake ce wa "Bashir" shi ma karon farko da ta kira sunan sa a rayuwarta, "Allah ya sa 'ya ta ta samu lafiya, ka ɗaukko mini ita"

A hankali ta lumshe idanunta, ya zata bacci tayi, ashe tafiyar kenan.

Ga shi namiji, ga shi soja, amma ya kasa jarumta, ya rikice tamkar hankalinsa zai gushe, ya ji mutuwar chubaɗo, fiye da yadda ya ji mutuwar iyayensa.

Bayan rasuwar ta, ya yi niyyar sallamar magajiya, amma matan suka nuna masa ba zasu riƙe Nabila ba, kai tsaye babar Nasir ya fara danƙarawa saki, baba magajiya ta yi ta bashi haƙuri, ta ce zata ci gaba da zama ta kula da Nabila.

Bayan wani lokaci ya haɗu da wani ɗan garin su Bashir, yake gaya masa ai kwanaki wata 'yar wurinsa mara lafiya ma ta rasu, hakan ya saka maitama zata ko jaririyar nan ce, amma yar wurin zakiyya ce da take shayarwa taƙi haɗawa da Nabila, ta mutu.

Ya ƙallafa soyayyar