Karfe A Wuta
Chapter 159 of 167
santin gidan, ɗan ƙarami mai kyau, hafsa har gidan ta rakata, ta tayata suka yi 'yan gyare-gyare, komai akwai a gidan na furnitures da na buƙatu.
Sai dai komai na maza ne, sai da hafsa ta tafi gida, ta aiko mata da wasu abubuwan.
Nabila tana ta tsokanarsa, wai gidan gwauro.
Ya kalleta ya ce "Gidan gwauro ko, zaki ga gidan gwauro, yau zan mayar da shi na magidanci"
Sai kuma tayi ɗif, ta sha jinin jikinta.
*GA MASU JIRAN DOCUMENT, ZA SU IYA PAYMENT YANZU, FEW PAGES YA RAGE, ONGOING PAGES NE 500 COMPLETE DOCUMENT KUMA 1K. VIA 0009450228
AISHA ADAM JAIZ BANK
SAI SHAIDAR BIYA TA 08081012143
Ayshercool
08081012143
Ayshercool
08081012143
Wani irin miskilin murmushi yayi, tare da gyara zamansa a kan doguwar kujera.
Nabila ta ɗan saki jikinta, duba da yadda haryanzu hannunsa da saura, bai gama warkewa ba, amma ya ci gaba da yi mata wani irin murmushi da shikaɗai ya san ma'anarsa, ƙarshe jikinta ya koma zauna tare da kwantar da kansa a jikinta.
Suna yin sallar isha'i Nabila ta sulale daga parlour ta shiga ɗaya daga cikin bedrooms ɗin gidan, don ta ga al'amuran na Viper yau suna ƙoƙarin girmar tunaninta.
Ajiyar zuciya ta sauke cikin mayar da numfashi tare da bin jikinta da ke ƙamshinsa da kallo, guntun murmushi ta yi ta shige toilet, bayan ta yi wanka ta ɗauro towel ta sanya hijjabi ta fito, ta ɗauko kayan da Hafsah ta aiko mata da su.
Kayan turarurruka ne, masu ƙamshin gaske, da kayan wurin maman dr., Dan tana ɗagawa, taga sticker jikinsu.
Kiran hafsa ta yi a waya, hafsa ta ɗaga tare da faɗin "Nabilatu, ya kawo miki kayan?"
"Wannan kayan watsewar waye zai yi amfani da su?"
"Ke mana, malama ki yi abin da ya dace please, a sha amarci lafiya" ta katse wayar tana murmushi.
Nabila ta girgiza kai, ta ci gaba da dudduba kayan, kasancewar ba a shirye ta taho Abuja ba, hafsa duk ta haɗo mata kayan sakawa da na bacci.
Humra kawai ta ɗauka saboda yadda ƙamshinta ya daki hancinta tun kafin ta buɗe murfin, ta ɗaga hijab ɗin ta shafe jikinta da ita tana lumshe ido saboda daɗin ƙamshin kamar ƙara shi ake, sassanya ƙamshi ne, mai ratsa zuciya. Lokaci ɗaya ɗakin ya buɗaɗe gabaɗaya da ƙamshin.
Tana ɗaga ɓingilallun kayan baccin da Hafsan ta haɗo mata da su Viper ya turo ƙofa ya shigo, da sauri ta yi ƙasa da kayan cikin faɗuwar gaba tana ɓoyewa kamar mara gaskiya, a hanzarce ta fara mayar wa cikin jakar da ta ciro su, a ranta tana faɗin. 'Wa zai saka wannan abun kamar matacin koko?.'
Bai ce mata komai ba ya jingina a jikin ƙofa tare da zuba wa bayanta ido, kasa juyowa ta yi ta fuskance shi, saboda wata irin kunya da tsoron shi da suke ƙara cika mata zuciya.
A hankali ya taka ya ƙarasa inda take ya tsugunna a daf da ita, yana jin yadda ƙamshinta yake ƙoƙarin zauta shi, lumshe idonsa ya yi cikin wata irin murya da ba ta san yana da ita ba ya ce. "Haka ake jinya da ma a tafi a bar mara lafiya shi kaɗai?" Kanta a ƙasa ta ce. "To ai na ga ka warke, kuma ni bacci nake ji, tun da na zo Abuja ban yi isashshen bacci ba." Shirun da ta ji bai kuma magana ba ya sa ta ɗaga kai ta kalle shi, wani irin kallo da ya burkita mata zuciya ta ga yana bin ta da shi wanda ya sa ta ji wani bakon al'amari a jikinta. Ƙoƙarin janye idonta ta yi amma ya hana ta, ta hanyar kama haɓarta ya ɗaga fuskarta tare da saka idanunsa da suka ƙanƙance a cikin nata.
Ba za ta iya jure tasirin abubuwan da take gani daga idanunsa suna shiga cikin nata ba, hakan ya sa ta lumshe natan da sauri tare da ƙoƙarin ƙwace fuskarta.
"Ina Ablata mai tsiwa ta tafi ne?"
Ya faɗa yana ƙara matsar da fuskarsa daf da tata.
A ruɗe ta janye jikinta baya, kamar za ta yi kuka ta ce. "Ban da lafiya ni fa, kuma na faɗa maka bacci nake ji, haba Vi." Guntun murmushi ya yi ya zauna da kyau a kusa da ita har jikinsu na gogar na juna, idanunsa akan ƙirjinta da ke ɗagawa saboda bugun da zuciyarta take yi mata ya ce. "Faɗa mini me kike tsoro ne? Ni ban gane firgicin duk na mene ne ba fa?" Baki ta tura masa cikin kunya ba ta ce komai ba.
Ɗanyatsansa ya saka ya fara zagaye lip ɗinta da su, tsit ta yi ba ta hana shi ba sai ma lumshe ido da ta yi, a hankali ya kwantar da kanta akan kafaɗarsa mara ciwon, tare da saka hannu ya zagaye ƙugunta da shi.
Bakinsa ya kai kunnenta kamar mai raɗa ya ce. "Uhmmm, ƙamshin nan daɗi, kamar na dawwama ina shaƙar shi." Ya ƙarashe maganar yana shinshina wuyanta ta jikin hijjabin. Da sauri ta ture shi ganin yana ƙoƙarin ɗaga hijab ɗin jikinta, ga shi babu komai a jikinta sai towel, shi ma tana ji ya kunce ɗazu, hijab ɗin ne kawai rufin asirinta ga shi yana ƙoƙarin bankaɗa mata shi.
Kara naniƙar ta ya yi yana sassauke mata numfashi a fuska, gabaɗaya ya burkice mata kamar ba shi ba, ko son kallon fuskarsa ba ta yi saboda yadda idanunsa suka canza kala, ta lura kuma ƙamshin jikinta ne ya ƙara tunzura shi, ganin yana ƙoƙarin wuce gona da iri ta danne tarin tsoron da ke ranta don ta alamar sai ta haɗa da dabara za ta samu ta ƙwaci kanta, cikin kulawa ta ce.
"Vi"
"Uhmm.."
Ya amsa mata a ƙasan maƙoshi.
"Magungunanka fa, na san ba ka sha ba, kar lokaci ya ƙure."
Bai ce komai ba ya zare jikinsa a hankali ya kwanta a kan carpet ɗin da suke kai yana mayar da numfashi, wani irin yanayi yake ji da zai iya cewa rabonsa da shi, tun lokacin babyn robarsa, yadda jikinta yake rawa ne kawai ya sa ya ƙyale ta.
"Ka tashi mu je ka sha." Ta faɗa a shagwaɓe.
Kallon ta ya yi, da sauri ta yi ƙasa da kanta.
"Magani ba zai yi mini maganin abin da yake damuna ba, don haka yau ba zan sha magani ba, fanka nake so." Ya faɗa a sanyaye kamar wanda aka yiwa duka.
Da mamaki ta ce. "Fanka kuma?" Gyaɗa mata kai ya yi tare da lumshe idonsa.
"Ina jin zafi sosai."
Ya faɗa ƙasa-ƙasa yana lumshe ido.
Cikin rashin fahimta ta ce. "Wai wacce fanka kake magana ne, bayan ga A.C "
"Taki kawai nake son sha, za ki ba ni?"
Ya sake faɗa tare da ɗage mata gira.
Ta jinjina masa kai cikin wasi-wasi, dan ba ta san meyake nufi ba.
"Kin tabbatar Abla?" Ya ƙara tambayar ta. Ta ɗaga masa kai, kamar ƙadangaruwa.
Tashi zaune ya yi yana ci gaba da bin ta da kallon da ba ta so ya ce. "Na gaji da ganin wannan abun, ina ta son na cire kuma kin hana ni, ki cire da kanki." Yayi maganar yana nuna mata hijjabin jikinta.
Ƙara tukukuye shi a jikinta ta yi ta ce. "Ina ruwanka da abuna, don Allah ka koma ɗakinka ka bar ni na yi baccina."
"Ni ko nake da ruwa da shi tunda ya hana ni rawar gaban hantsi. Ni yaushe ma ki ka fara saka hijjabi ne abla, haka ki ke yawonki fa da"
Waro ido ta yi ta ce "Haba Vi, wannan shaidar zaka yi mini, wallahi ka san dama can ina saka hijjabi, idan ba dogwayen riguna ba, ina saka hijjabi.
"To na ji, amma yanzu cire wannan"
Ba ta kula shi ta miƙe da sauri tana riƙe towel ɗin ta nufi hanyar toilet, shi ma bai kuma magana ba ya tashi ya fice.
Dafe ƙirji ta yi tana sakin ajiyar zuciya, tambayar kanta ta shiga yi anya kuwa wannan viper ɗin da ta sani ne? Gabaɗaya ya canza mata, kamar ba shi ne mai wannan muzuran da tsare gida ba, ga shi sai wani narke mata yake kamar wani jariri, kallon hannunta da ya dinga jagwalgwalawa ta yi tare da sakin murmushi, kamar har yanzu yana cikin nasa haka take ji.
"I love you so much my Vi." Ta furta a hankali, ashe duk wannan maziyar ya iya kalamai da tausasawa haka?
Ta faɗa tana ɗora hannun a kan ƙirjinta tare da lumshe ido, tana jin yadda zuciyarta take bugawa.
Gudun kar ya ƙara dawowa ya same ta a haka ya sa ta fita ta shirya cikin wata doguwar riga a cikin kayan mara nauyi, don ba za ta iya saka ɗaya rigar ba.
A zaman jinyar shi da ta yi sun ƙara shaƙuwa sosai, kuma ta rage jin kunyar shi, amma a yau da suka dawo gida za su kwana su kaɗai sai komai ya dawo mata sabo fil, musamman yadda yake ta rawar ƙafa a kanta, ta san mai ƙwatar ta sai Allah, dan ta fara ganin saɓanin abin da take tunani. Har za ta kwanta sai ta fasa ta zura hijabi ta fita parlour, ta san bai sha magungunansa ba, kuma idan ba ita ta ba shi ba bai zama lallai ya sha ba, dan tun da Allah ya sa ya daina shan ƙwayoyi, yake adawa da su, ko da kuwa ba shi da lafiya ne, ko warin magani ba ya so.
Tana fita shi ma yana fitowa daga ɗakin da yake facing nata, da sauri ta juya masa baya ganin daga shi sai gajeren wando ko singlet babu a jikinsa. Jin takunsa yana nufo ta ya sa ta yi ƙoƙarin komawa ɗakin a hanzarce, amma haƙanta bai cimma ruwa ba don cak ta ji ya ɗaga ta bayan ya damƙe ta. A ɗimauce tana zaro ido ta ce. "Na shiga uku! Don Allah ka yi haƙuri ka sauke ni, ka ga ba ka da lafiya kar ka fama ciwonka." Bai ce mata komai ba ya fara tafiya, ba ta da zaɓi wanda ya wuce ta riƙe shi don kar ta faɗi, hannunta ta sakala ta wuyansa ta zagaye bayansa da shi ta ƙanƙame shi, kamar bai ɗauki komai ba.
A tsakiyar parlourn ya zaunar da su tare da faɗin. "Ana so ana kaiwa kasuwa." Ɓata fuska ta yi tare da kawar da kanta ta ce. "Please Vi ka je ka saka riga kar sanyi ya shige ka." Karan hancinta ya ja tare da faɗin. "Na faɗa miki ni zafi nake ji, kin ƙi mun maganinsa ke kuma." A shagwaɓe ta ce. "To ai ni ban san wane irin zafi ne wannan ba, ga sanyin A.C amma idan kana so sai na yi maka firfita har ka yi bacci, ka yarda?" Gyaɗa mata kai ya yi tare da janyo ledar da ke gabansa, har lokacin tana jikinsa ya ƙi barin ta, ta tashi kamar yadda take ta ƙoƙari. Tun kafin ya buɗe ƙamshin ya daki hancinta, ya ware ya ɗauko yankan naman kazar ɗaya ya kai bakinta tare da faɗin. "Yau da kaina zan ba ki, tunda wancan karon ƙin ci ki ka yi, saboda ba kya so na, yanzu kuwa tun da zan kwana ina shan iskar fifitar da za ki mun, sai na baki da kaina." Murmushi ta yi cikin mamakin sabuwar lallaɓawar da yake yi mata ta buɗe bakin ya zira mata.
Shi ya yi ta ba ta a baki har ta ƙoshi, da ta ce ya ci sai ya ƙi ya ce shi ya ƙoshi, da ma tata ce ya siyo mata. Wani kallo ta yi masa ta ce. "Yaushe ma ka fita ka siyo?" Ya ce. "Order na yi aka kawo har gida." Ba ta kuma magana ba ta tattara ragowar ta kai kitchen, ta dawo ta gyara gurin.
Har lokacin yana zaune yana ta aikin kallon ta tana ta fama da hijabi, kamar mai takaba.
So take ta gudu ɗaki ta bar shi amma zuciyarta ta ƙi yarda da hakan, musamman a halin da yake ciki na rashin lafiya. Kusa da shi ya nuna mata ya ce ta zauna su yi magana, ba ta yi musu ba ta zauna, tare da tattara hankalinta wuri guda.
"Wai wannan hijabin na mene kamar wata mai takaba?"
Ido ta juya masa ta ce. "Sanyi nake ji ne."
"Ni ina jin zafi ke kuma kina jin sanyi, sammun naki na sammiki nawa sai duk mu daina ji." Ya yi maganar tare da cire hijabin ya ajiye a gefe. Dogon gashinta ya bayyana kasancewar babu dankwali a kanta. Idanunsa akan inda ya fi yawan takurawa da kallo a jikinta ya kai hannunsa ya fara shafa gashin a hankali, yadda gashin jauhar yake, mara yawa sai tsayi haka na Nabila yake, kuma ba baƙi ne ƙirin ba. Da sauri ta juya masa baya ta ce. "Ka daina ba ni kunya don Allah."
Ya ce "Ni fa ba wannan Nabilar na sani ba, a dawo mini da ta bayana mara tsoro da kunya, mai kallon cikin idanuwana, tana gasa mini magana yadda ta ga dama." Ya faɗa yana leƙa fuskarta.
Cikin rigima ta ce. "Kana nufin ban da kunya kenan ni mara kunya ce?"
Hannunsa ya zura a inda ba ta taɓa tsammani ba ya ce. "Mara kunyar dai nake son ki zama." Cikin ƙunƙuni na ce. "Kamar yadda ka zama ba."
"Oush!" Ya faɗa yana yarfe hannuwa. "Mene ne? Me ya faru?" Kafaɗarsa ya nuna mata bai ce komai ba.
A ruɗe ta ce. "Ciwo take maka? Ko ka fama ciwon ne?" Yamutsa fuska ya yi ya ce. "Har cikin ma duk suna mun ciwo." Yayi maganar yana nuna side ɗin cikin sa na dama.
Ba ta san lokacin da ta janyo shi jikinta ta fara shafa fatar bayansa cikin rarrashi ba, kamar za ta yi kuka ta ce. "Sannu, ko mu koma asibitin ne? Dama fa baka gama samun sauƙi ba ka ce, sai mun dawo gida" Girgiza mata kai ya yi yana ƙara shigewa jikinta. Cikin kulawa da tausayawa ta shafa kansa ta ce. "Bari na ɗauko magungunan ka sha to, sai mu je ka kwanta."
Kamar ƙwai haka ta dinga lallaɓa shi, shi kuma yana ƙara narkewa kamar gaske, ya ce mata nan da zafi can yana yi masa ciwo, har da hawayenta saboda tausayin shi.
Tare suka koma ɗakinta yana manne da ita, ta buɗe jakarta, ta ɗaukko ledar magungunan, ta din ga bashi ɗaya bayan ɗaya yana sha yana yamutsa fuska, ta rage haske ta lulluɓa masa bargon da yake kan gadon. Sai sannu take yi masa duk ta ruɗa kanta, ko kadan tunaninta bai kawo wayo yake yi mata ba, saboda duk lokacin da aka buɗe raunin za ayi masa dressing sai ta tausaya masa, saboda ramin da wurin yayi.
Sai da ta gama raɓe-raɓenta, ta din ga kai komo tsakanin ɗakin da falo, sai da tayi tunanin ya yi bacci, sannan taje ta raɓa ta kwanta, kamar mai hawa kan wuta, cike da matsanancin tsoro.
Shikam idonsa biyu, sai da ya tabbatar ta saki jikinta sosai yadda yake so sannan ya fara gudanar da ƙudurinsa. A firgice ta janye jikinta daga nasa, cikin rawar murya ta ce. "Vi rashin lafiyar kenan? Kana buƙatar bacci, ka kwanta ka yi Please." Ƙara janyo ta ya yi cikin wata irin murya ya ce. "Ni fa na warke, taki rashin lafiyar kawai nake yi." A tsorace na ce. "To ni ban da lafiyar ka ƙyale ni."
"A'a Abla, kar mu yi haka da ke, kar ki yi mini haka, kwana talatin da wani abu da aurenmu, kar mu yi haka da ke please"
Cikin rauni da tsoro ta ce "Ni dai a'a bana so." Ta faɗa cikin kuka, don sosai wani irin tsoro yake ƙara lulluɓe ta.
Tsayawa ya yi da abin da yake ya mayar da bakinsa kan kunnenta ya shiga hura mata iska, a hankali ta ji ta fara samun nutsuwa, ajiyar zuciya ta sauke ta koma hannunsa ta riƙe.
Jauhar ce ta shiga kai komo a cikin kwanyarsa, baiwar Allah babu sawa babu fitarwa, babu gardamar tsiya kamar Nabila.
"Abla" ya kira sunanta a hankali.
"Na'am"
"Amma ina alkawarin firfitar?"
Ta ce"Yana nan, sai ka yi bacci zan yi maka."
"Ba zan iya baccin ba ai"
Juyawa ta yi suna kallon juna ta ce. "Wai wacce irin iska ce wannan, ni fa kana ta sa ni a duhu." Yana shafa gefen wuyanta ya ce. "Shi yasa nake so na fito da ke haske amma kin ƙi.
"Vi"
"Mmm"
"Dan Allah ka yi haƙuri, ka ga ni marainiya ce"
Ya ce "Menene haɗin aurena da maraicinki, nima marayan ne ai, sai fa na dangana da birnin tarayya"
"Wace birnin tarayyar kuma?"
Duk yadda ta so ƙwace kanta amma ta kasa, bisa tilas ta haƙura ta bar shi ya yi yadda yake so.
Sai dai jin abun nasa na gaske ne ya sa ta dawo hayyacinta ta saka masa kuka tare da doguwar magiya kamar wanda zai zari ranta.
Fuskarta da ta yi kaca-kaca da hawaye ya ƙura wa ido ta ɗan gutun hasken da ya rage a ɗakin yana jinjina taurin kai da tarin rigimarta, Jauhar ɗinsa mai sauƙin kai ce ta faɗo masa a rai, salihar baiwa kenan da sauri ya kawar da tunaninta, saboda alƙawarin da ya daukar wa kansa a wannan fagen ba zai taɓa yi wa Nabila maganarta ko ya yabe ta ba, a karan kansa ya ji duk da ƴar'uwarta ce amma ba za ta taɓa jin daɗi ba idan ya aikata hakan. Ba ya kuma so ta dinga jin haushin ta ko ta dinga kishinta kamar yadda ta ce masa yana sakawa ta ji a ranta. Amma da tabbas sai ya furta, ya yabawa yar madara.
Duk iya ƙoƙarinsa na ganin ya riƙe kansa amma ya kasa, juriyar da ya yi shekaru yana yi ya kasa yin ta a dare ɗaya, sosai yake da buƙatar iskar da ya yi shekaru bai shaƙe ta ba.
Sai da ya samu ɗin kuwa a daren ya samu sukuni, abin ya zo wa uwar gayyar a bazata.
Ƙarshen gadon
Sai dai komai na maza ne, sai da hafsa ta tafi gida, ta aiko mata da wasu abubuwan.
Nabila tana ta tsokanarsa, wai gidan gwauro.
Ya kalleta ya ce "Gidan gwauro ko, zaki ga gidan gwauro, yau zan mayar da shi na magidanci"
Sai kuma tayi ɗif, ta sha jinin jikinta.
*GA MASU JIRAN DOCUMENT, ZA SU IYA PAYMENT YANZU, FEW PAGES YA RAGE, ONGOING PAGES NE 500 COMPLETE DOCUMENT KUMA 1K. VIA 0009450228
AISHA ADAM JAIZ BANK
SAI SHAIDAR BIYA TA 08081012143
Ayshercool
08081012143
Ayshercool
08081012143
Wani irin miskilin murmushi yayi, tare da gyara zamansa a kan doguwar kujera.
Nabila ta ɗan saki jikinta, duba da yadda haryanzu hannunsa da saura, bai gama warkewa ba, amma ya ci gaba da yi mata wani irin murmushi da shikaɗai ya san ma'anarsa, ƙarshe jikinta ya koma zauna tare da kwantar da kansa a jikinta.
Suna yin sallar isha'i Nabila ta sulale daga parlour ta shiga ɗaya daga cikin bedrooms ɗin gidan, don ta ga al'amuran na Viper yau suna ƙoƙarin girmar tunaninta.
Ajiyar zuciya ta sauke cikin mayar da numfashi tare da bin jikinta da ke ƙamshinsa da kallo, guntun murmushi ta yi ta shige toilet, bayan ta yi wanka ta ɗauro towel ta sanya hijjabi ta fito, ta ɗauko kayan da Hafsah ta aiko mata da su.
Kayan turarurruka ne, masu ƙamshin gaske, da kayan wurin maman dr., Dan tana ɗagawa, taga sticker jikinsu.
Kiran hafsa ta yi a waya, hafsa ta ɗaga tare da faɗin "Nabilatu, ya kawo miki kayan?"
"Wannan kayan watsewar waye zai yi amfani da su?"
"Ke mana, malama ki yi abin da ya dace please, a sha amarci lafiya" ta katse wayar tana murmushi.
Nabila ta girgiza kai, ta ci gaba da dudduba kayan, kasancewar ba a shirye ta taho Abuja ba, hafsa duk ta haɗo mata kayan sakawa da na bacci.
Humra kawai ta ɗauka saboda yadda ƙamshinta ya daki hancinta tun kafin ta buɗe murfin, ta ɗaga hijab ɗin ta shafe jikinta da ita tana lumshe ido saboda daɗin ƙamshin kamar ƙara shi ake, sassanya ƙamshi ne, mai ratsa zuciya. Lokaci ɗaya ɗakin ya buɗaɗe gabaɗaya da ƙamshin.
Tana ɗaga ɓingilallun kayan baccin da Hafsan ta haɗo mata da su Viper ya turo ƙofa ya shigo, da sauri ta yi ƙasa da kayan cikin faɗuwar gaba tana ɓoyewa kamar mara gaskiya, a hanzarce ta fara mayar wa cikin jakar da ta ciro su, a ranta tana faɗin. 'Wa zai saka wannan abun kamar matacin koko?.'
Bai ce mata komai ba ya jingina a jikin ƙofa tare da zuba wa bayanta ido, kasa juyowa ta yi ta fuskance shi, saboda wata irin kunya da tsoron shi da suke ƙara cika mata zuciya.
A hankali ya taka ya ƙarasa inda take ya tsugunna a daf da ita, yana jin yadda ƙamshinta yake ƙoƙarin zauta shi, lumshe idonsa ya yi cikin wata irin murya da ba ta san yana da ita ba ya ce. "Haka ake jinya da ma a tafi a bar mara lafiya shi kaɗai?" Kanta a ƙasa ta ce. "To ai na ga ka warke, kuma ni bacci nake ji, tun da na zo Abuja ban yi isashshen bacci ba." Shirun da ta ji bai kuma magana ba ya sa ta ɗaga kai ta kalle shi, wani irin kallo da ya burkita mata zuciya ta ga yana bin ta da shi wanda ya sa ta ji wani bakon al'amari a jikinta. Ƙoƙarin janye idonta ta yi amma ya hana ta, ta hanyar kama haɓarta ya ɗaga fuskarta tare da saka idanunsa da suka ƙanƙance a cikin nata.
Ba za ta iya jure tasirin abubuwan da take gani daga idanunsa suna shiga cikin nata ba, hakan ya sa ta lumshe natan da sauri tare da ƙoƙarin ƙwace fuskarta.
"Ina Ablata mai tsiwa ta tafi ne?"
Ya faɗa yana ƙara matsar da fuskarsa daf da tata.
A ruɗe ta janye jikinta baya, kamar za ta yi kuka ta ce. "Ban da lafiya ni fa, kuma na faɗa maka bacci nake ji, haba Vi." Guntun murmushi ya yi ya zauna da kyau a kusa da ita har jikinsu na gogar na juna, idanunsa akan ƙirjinta da ke ɗagawa saboda bugun da zuciyarta take yi mata ya ce. "Faɗa mini me kike tsoro ne? Ni ban gane firgicin duk na mene ne ba fa?" Baki ta tura masa cikin kunya ba ta ce komai ba.
Ɗanyatsansa ya saka ya fara zagaye lip ɗinta da su, tsit ta yi ba ta hana shi ba sai ma lumshe ido da ta yi, a hankali ya kwantar da kanta akan kafaɗarsa mara ciwon, tare da saka hannu ya zagaye ƙugunta da shi.
Bakinsa ya kai kunnenta kamar mai raɗa ya ce. "Uhmmm, ƙamshin nan daɗi, kamar na dawwama ina shaƙar shi." Ya ƙarashe maganar yana shinshina wuyanta ta jikin hijjabin. Da sauri ta ture shi ganin yana ƙoƙarin ɗaga hijab ɗin jikinta, ga shi babu komai a jikinta sai towel, shi ma tana ji ya kunce ɗazu, hijab ɗin ne kawai rufin asirinta ga shi yana ƙoƙarin bankaɗa mata shi.
Kara naniƙar ta ya yi yana sassauke mata numfashi a fuska, gabaɗaya ya burkice mata kamar ba shi ba, ko son kallon fuskarsa ba ta yi saboda yadda idanunsa suka canza kala, ta lura kuma ƙamshin jikinta ne ya ƙara tunzura shi, ganin yana ƙoƙarin wuce gona da iri ta danne tarin tsoron da ke ranta don ta alamar sai ta haɗa da dabara za ta samu ta ƙwaci kanta, cikin kulawa ta ce.
"Vi"
"Uhmm.."
Ya amsa mata a ƙasan maƙoshi.
"Magungunanka fa, na san ba ka sha ba, kar lokaci ya ƙure."
Bai ce komai ba ya zare jikinsa a hankali ya kwanta a kan carpet ɗin da suke kai yana mayar da numfashi, wani irin yanayi yake ji da zai iya cewa rabonsa da shi, tun lokacin babyn robarsa, yadda jikinta yake rawa ne kawai ya sa ya ƙyale ta.
"Ka tashi mu je ka sha." Ta faɗa a shagwaɓe.
Kallon ta ya yi, da sauri ta yi ƙasa da kanta.
"Magani ba zai yi mini maganin abin da yake damuna ba, don haka yau ba zan sha magani ba, fanka nake so." Ya faɗa a sanyaye kamar wanda aka yiwa duka.
Da mamaki ta ce. "Fanka kuma?" Gyaɗa mata kai ya yi tare da lumshe idonsa.
"Ina jin zafi sosai."
Ya faɗa ƙasa-ƙasa yana lumshe ido.
Cikin rashin fahimta ta ce. "Wai wacce fanka kake magana ne, bayan ga A.C "
"Taki kawai nake son sha, za ki ba ni?"
Ya sake faɗa tare da ɗage mata gira.
Ta jinjina masa kai cikin wasi-wasi, dan ba ta san meyake nufi ba.
"Kin tabbatar Abla?" Ya ƙara tambayar ta. Ta ɗaga masa kai, kamar ƙadangaruwa.
Tashi zaune ya yi yana ci gaba da bin ta da kallon da ba ta so ya ce. "Na gaji da ganin wannan abun, ina ta son na cire kuma kin hana ni, ki cire da kanki." Yayi maganar yana nuna mata hijjabin jikinta.
Ƙara tukukuye shi a jikinta ta yi ta ce. "Ina ruwanka da abuna, don Allah ka koma ɗakinka ka bar ni na yi baccina."
"Ni ko nake da ruwa da shi tunda ya hana ni rawar gaban hantsi. Ni yaushe ma ki ka fara saka hijjabi ne abla, haka ki ke yawonki fa da"
Waro ido ta yi ta ce "Haba Vi, wannan shaidar zaka yi mini, wallahi ka san dama can ina saka hijjabi, idan ba dogwayen riguna ba, ina saka hijjabi.
"To na ji, amma yanzu cire wannan"
Ba ta kula shi ta miƙe da sauri tana riƙe towel ɗin ta nufi hanyar toilet, shi ma bai kuma magana ba ya tashi ya fice.
Dafe ƙirji ta yi tana sakin ajiyar zuciya, tambayar kanta ta shiga yi anya kuwa wannan viper ɗin da ta sani ne? Gabaɗaya ya canza mata, kamar ba shi ne mai wannan muzuran da tsare gida ba, ga shi sai wani narke mata yake kamar wani jariri, kallon hannunta da ya dinga jagwalgwalawa ta yi tare da sakin murmushi, kamar har yanzu yana cikin nasa haka take ji.
"I love you so much my Vi." Ta furta a hankali, ashe duk wannan maziyar ya iya kalamai da tausasawa haka?
Ta faɗa tana ɗora hannun a kan ƙirjinta tare da lumshe ido, tana jin yadda zuciyarta take bugawa.
Gudun kar ya ƙara dawowa ya same ta a haka ya sa ta fita ta shirya cikin wata doguwar riga a cikin kayan mara nauyi, don ba za ta iya saka ɗaya rigar ba.
A zaman jinyar shi da ta yi sun ƙara shaƙuwa sosai, kuma ta rage jin kunyar shi, amma a yau da suka dawo gida za su kwana su kaɗai sai komai ya dawo mata sabo fil, musamman yadda yake ta rawar ƙafa a kanta, ta san mai ƙwatar ta sai Allah, dan ta fara ganin saɓanin abin da take tunani. Har za ta kwanta sai ta fasa ta zura hijabi ta fita parlour, ta san bai sha magungunansa ba, kuma idan ba ita ta ba shi ba bai zama lallai ya sha ba, dan tun da Allah ya sa ya daina shan ƙwayoyi, yake adawa da su, ko da kuwa ba shi da lafiya ne, ko warin magani ba ya so.
Tana fita shi ma yana fitowa daga ɗakin da yake facing nata, da sauri ta juya masa baya ganin daga shi sai gajeren wando ko singlet babu a jikinsa. Jin takunsa yana nufo ta ya sa ta yi ƙoƙarin komawa ɗakin a hanzarce, amma haƙanta bai cimma ruwa ba don cak ta ji ya ɗaga ta bayan ya damƙe ta. A ɗimauce tana zaro ido ta ce. "Na shiga uku! Don Allah ka yi haƙuri ka sauke ni, ka ga ba ka da lafiya kar ka fama ciwonka." Bai ce mata komai ba ya fara tafiya, ba ta da zaɓi wanda ya wuce ta riƙe shi don kar ta faɗi, hannunta ta sakala ta wuyansa ta zagaye bayansa da shi ta ƙanƙame shi, kamar bai ɗauki komai ba.
A tsakiyar parlourn ya zaunar da su tare da faɗin. "Ana so ana kaiwa kasuwa." Ɓata fuska ta yi tare da kawar da kanta ta ce. "Please Vi ka je ka saka riga kar sanyi ya shige ka." Karan hancinta ya ja tare da faɗin. "Na faɗa miki ni zafi nake ji, kin ƙi mun maganinsa ke kuma." A shagwaɓe ta ce. "To ai ni ban san wane irin zafi ne wannan ba, ga sanyin A.C amma idan kana so sai na yi maka firfita har ka yi bacci, ka yarda?" Gyaɗa mata kai ya yi tare da janyo ledar da ke gabansa, har lokacin tana jikinsa ya ƙi barin ta, ta tashi kamar yadda take ta ƙoƙari. Tun kafin ya buɗe ƙamshin ya daki hancinta, ya ware ya ɗauko yankan naman kazar ɗaya ya kai bakinta tare da faɗin. "Yau da kaina zan ba ki, tunda wancan karon ƙin ci ki ka yi, saboda ba kya so na, yanzu kuwa tun da zan kwana ina shan iskar fifitar da za ki mun, sai na baki da kaina." Murmushi ta yi cikin mamakin sabuwar lallaɓawar da yake yi mata ta buɗe bakin ya zira mata.
Shi ya yi ta ba ta a baki har ta ƙoshi, da ta ce ya ci sai ya ƙi ya ce shi ya ƙoshi, da ma tata ce ya siyo mata. Wani kallo ta yi masa ta ce. "Yaushe ma ka fita ka siyo?" Ya ce. "Order na yi aka kawo har gida." Ba ta kuma magana ba ta tattara ragowar ta kai kitchen, ta dawo ta gyara gurin.
Har lokacin yana zaune yana ta aikin kallon ta tana ta fama da hijabi, kamar mai takaba.
So take ta gudu ɗaki ta bar shi amma zuciyarta ta ƙi yarda da hakan, musamman a halin da yake ciki na rashin lafiya. Kusa da shi ya nuna mata ya ce ta zauna su yi magana, ba ta yi musu ba ta zauna, tare da tattara hankalinta wuri guda.
"Wai wannan hijabin na mene kamar wata mai takaba?"
Ido ta juya masa ta ce. "Sanyi nake ji ne."
"Ni ina jin zafi ke kuma kina jin sanyi, sammun naki na sammiki nawa sai duk mu daina ji." Ya yi maganar tare da cire hijabin ya ajiye a gefe. Dogon gashinta ya bayyana kasancewar babu dankwali a kanta. Idanunsa akan inda ya fi yawan takurawa da kallo a jikinta ya kai hannunsa ya fara shafa gashin a hankali, yadda gashin jauhar yake, mara yawa sai tsayi haka na Nabila yake, kuma ba baƙi ne ƙirin ba. Da sauri ta juya masa baya ta ce. "Ka daina ba ni kunya don Allah."
Ya ce "Ni fa ba wannan Nabilar na sani ba, a dawo mini da ta bayana mara tsoro da kunya, mai kallon cikin idanuwana, tana gasa mini magana yadda ta ga dama." Ya faɗa yana leƙa fuskarta.
Cikin rigima ta ce. "Kana nufin ban da kunya kenan ni mara kunya ce?"
Hannunsa ya zura a inda ba ta taɓa tsammani ba ya ce. "Mara kunyar dai nake son ki zama." Cikin ƙunƙuni na ce. "Kamar yadda ka zama ba."
"Oush!" Ya faɗa yana yarfe hannuwa. "Mene ne? Me ya faru?" Kafaɗarsa ya nuna mata bai ce komai ba.
A ruɗe ta ce. "Ciwo take maka? Ko ka fama ciwon ne?" Yamutsa fuska ya yi ya ce. "Har cikin ma duk suna mun ciwo." Yayi maganar yana nuna side ɗin cikin sa na dama.
Ba ta san lokacin da ta janyo shi jikinta ta fara shafa fatar bayansa cikin rarrashi ba, kamar za ta yi kuka ta ce. "Sannu, ko mu koma asibitin ne? Dama fa baka gama samun sauƙi ba ka ce, sai mun dawo gida" Girgiza mata kai ya yi yana ƙara shigewa jikinta. Cikin kulawa da tausayawa ta shafa kansa ta ce. "Bari na ɗauko magungunan ka sha to, sai mu je ka kwanta."
Kamar ƙwai haka ta dinga lallaɓa shi, shi kuma yana ƙara narkewa kamar gaske, ya ce mata nan da zafi can yana yi masa ciwo, har da hawayenta saboda tausayin shi.
Tare suka koma ɗakinta yana manne da ita, ta buɗe jakarta, ta ɗaukko ledar magungunan, ta din ga bashi ɗaya bayan ɗaya yana sha yana yamutsa fuska, ta rage haske ta lulluɓa masa bargon da yake kan gadon. Sai sannu take yi masa duk ta ruɗa kanta, ko kadan tunaninta bai kawo wayo yake yi mata ba, saboda duk lokacin da aka buɗe raunin za ayi masa dressing sai ta tausaya masa, saboda ramin da wurin yayi.
Sai da ta gama raɓe-raɓenta, ta din ga kai komo tsakanin ɗakin da falo, sai da tayi tunanin ya yi bacci, sannan taje ta raɓa ta kwanta, kamar mai hawa kan wuta, cike da matsanancin tsoro.
Shikam idonsa biyu, sai da ya tabbatar ta saki jikinta sosai yadda yake so sannan ya fara gudanar da ƙudurinsa. A firgice ta janye jikinta daga nasa, cikin rawar murya ta ce. "Vi rashin lafiyar kenan? Kana buƙatar bacci, ka kwanta ka yi Please." Ƙara janyo ta ya yi cikin wata irin murya ya ce. "Ni fa na warke, taki rashin lafiyar kawai nake yi." A tsorace na ce. "To ni ban da lafiyar ka ƙyale ni."
"A'a Abla, kar mu yi haka da ke, kar ki yi mini haka, kwana talatin da wani abu da aurenmu, kar mu yi haka da ke please"
Cikin rauni da tsoro ta ce "Ni dai a'a bana so." Ta faɗa cikin kuka, don sosai wani irin tsoro yake ƙara lulluɓe ta.
Tsayawa ya yi da abin da yake ya mayar da bakinsa kan kunnenta ya shiga hura mata iska, a hankali ta ji ta fara samun nutsuwa, ajiyar zuciya ta sauke ta koma hannunsa ta riƙe.
Jauhar ce ta shiga kai komo a cikin kwanyarsa, baiwar Allah babu sawa babu fitarwa, babu gardamar tsiya kamar Nabila.
"Abla" ya kira sunanta a hankali.
"Na'am"
"Amma ina alkawarin firfitar?"
Ta ce"Yana nan, sai ka yi bacci zan yi maka."
"Ba zan iya baccin ba ai"
Juyawa ta yi suna kallon juna ta ce. "Wai wacce irin iska ce wannan, ni fa kana ta sa ni a duhu." Yana shafa gefen wuyanta ya ce. "Shi yasa nake so na fito da ke haske amma kin ƙi.
"Vi"
"Mmm"
"Dan Allah ka yi haƙuri, ka ga ni marainiya ce"
Ya ce "Menene haɗin aurena da maraicinki, nima marayan ne ai, sai fa na dangana da birnin tarayya"
"Wace birnin tarayyar kuma?"
Duk yadda ta so ƙwace kanta amma ta kasa, bisa tilas ta haƙura ta bar shi ya yi yadda yake so.
Sai dai jin abun nasa na gaske ne ya sa ta dawo hayyacinta ta saka masa kuka tare da doguwar magiya kamar wanda zai zari ranta.
Fuskarta da ta yi kaca-kaca da hawaye ya ƙura wa ido ta ɗan gutun hasken da ya rage a ɗakin yana jinjina taurin kai da tarin rigimarta, Jauhar ɗinsa mai sauƙin kai ce ta faɗo masa a rai, salihar baiwa kenan da sauri ya kawar da tunaninta, saboda alƙawarin da ya daukar wa kansa a wannan fagen ba zai taɓa yi wa Nabila maganarta ko ya yabe ta ba, a karan kansa ya ji duk da ƴar'uwarta ce amma ba za ta taɓa jin daɗi ba idan ya aikata hakan. Ba ya kuma so ta dinga jin haushin ta ko ta dinga kishinta kamar yadda ta ce masa yana sakawa ta ji a ranta. Amma da tabbas sai ya furta, ya yabawa yar madara.
Duk iya ƙoƙarinsa na ganin ya riƙe kansa amma ya kasa, juriyar da ya yi shekaru yana yi ya kasa yin ta a dare ɗaya, sosai yake da buƙatar iskar da ya yi shekaru bai shaƙe ta ba.
Sai da ya samu ɗin kuwa a daren ya samu sukuni, abin ya zo wa uwar gayyar a bazata.
Ƙarshen gadon